Uzasadnienie stanowiska:

W związku z faktem wycofania  z dniem 1 stycznia br. ustawy o negocjacyjnym systemie przyrostu wynagrodzeń zgodnie z sugestiami strony społecznej w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno – Gospodarczych, w miesiącu lutym br. Organizacje Związkowe działające w Grupie Kapitałowej PGNiG SA oraz w PGNiG SA przystąpiły do negocjacji płacowych. Wychodząc z założenia, że likwidacja ustawy daje możliwość realnej oceny sytuacji ekonomicznej spółek i jej wpływu na kształtowanie wynagrodzeń, związki zawodowe zwróciły się o ustalenie kryteriów naliczania płac na dany rok uznając, że przyjęty do planów gospodarczych wskaźnik płacowy na poziomie 1,1% drastycznie niższy nawet od zakładanej w budżecie państwa inflacji, powoduje realne obniżenie bytu pracowników Spółki.

Wobec przedłożonych przez związki zawodowe stanowisk, Zarząd PGNiG SA oraz Zarządy Spółek Zależnych zwróciły się do strony społecznej o przełożenie terminu negocjacji płacowych na miesiąc czerwiec 2010 roku, uzależniając tok tych negocjacji od przyjęcia  przez Urząd Regulacji Energetyki taryf gazowych na dany rok. Związki zawodowe mimo braku jednoznacznego powiązania tych tematów przystały na propozycję pracodawców uznając, że wyliczenia efektów gospodarczych Spółek za pierwsze półrocze da również pełny obraz możliwości płacowych. Po kolejnym przesunięciu przez Zarząd PGNiG SA terminu negocjacji na miesiąc lipiec br., w wyniku pierwszej tury rozmów Zarządu PGNiG SA z Centralami Związków Zawodowych oraz związkami zawodowymi PGNiG SA będącymi stroną układu zbiorowego, w obecności Dyrektorów Oddziałów PGNiG SA i Prezesów Spółek Zależnych, nie doszło do zbliżenia stanowisk.

Wobec powyższego, zawieszono negocjacje na tydzień dając stronom możliwości kolejnej oceny sytuacji. Na spotkaniu stron w dniu 13 lipca br., po dokonaniu prezentacji sytuacji ekonomicznej PGNiG SA i Spółek Zależnych związki zawodowe zweryfikowały swoje stanowiska i roszczenia płacowe, obniżając propozycję wskaźnika najpierw do 8% a w efekcie kolejnej tury rozmów do poziomu 5,5% wskaźnika płac. Zdaniem związków zawodowych określona wartość wskaźnika jest w pełni realna do wykonania w większości spółek Grupy Kapitałowej a na pewno w samym PGNiG SA.

Motywacjami do przedstawienia takiej wartości wskaźnika płacowego są uzyskanie przez PGNiG SA zysku, wolumenu sprzedaży po tzw. „zimie stulecia”, wysokiego wskaźnika rentowności spółek i wskaźnika płacowego średniego dla przemysłu przedstawionego w wyliczeniach GUS za 6 miesięcy br. Dodatkowym argumentem stawianym przez związki zawodowe jest fakt, że średnia płaca PGNiG  SA jest jedną z niższych w porównaniu do spółek energetyczno – paliwowych o podobnej wielkości sprzedaży i profilu gospodarczym.

W momencie określenia przez związki zawodowe brzegowych warunków negocjacji, Zarząd PGNiG SA niespodziewanie zmienił formę sposobu określenia wzrostu płac, przyjmując do wyliczenia procent funduszu kosztów pracy w miejsce procentu wskaźnika wynagrodzeń, proponując najpierw 5,5% a następnie 6% wzrostu kosztów pracy naliczanego do bazy roku 2009. Z uwagi na to, że dokonana przez Zarząd PGNiG SA w trakcie negocjacji zmiana formy liczenia funduszu wynagrodzeń, bez właściwych dla sprawy dokładnych przeliczeń poszczególnych Spółek dawała możliwość tylko szacunkowych danych określanych na 2 do 3% wskaźnika wynagrodzeń związki zawodowe uznały, że w tym momencie Zarząd PGNiG SA zerwał negocjacje płacowe wprowadzając w wyliczeniach manipulacje nie do przyjęcia powodujące, że tylko jedna ze stron miała możliwość pełnej oceny skutków takiej formy przeliczenia płac.

Jednocześnie związki zawodowe uznały, że niedopuszczalne jest wprowadzanie zmian kryteriów negocjacji i trybu dokonywanych przeliczeń płacowych w połowie roku, gdy zawarte umowy zewnętrzne mające wpływ na kształtowanie składników funduszu kosztów pracy nie mogą podlegać weryfikacji. Forma i tryb prowadzenia negocjacji przez Zarząd PGNiG SA daje podstawy do stwierdzenia braku dobrej woli ze strony pracodawcy, stosowania systemu antymotywacyjnego dla pracowników, jak również lekceważący stosunek do partnera społecznego.

Związki zawodowe wielokrotnie wykazały w ostatnich latach wolę rozwiązywania problemów przy stole w systemie negocjacyjnym uznając argumenty pracodawcy i  stawiając roszczenia zgodne z rozsądkiem i możliwościami ekonomicznymi spółek. Tegoroczne negocjacje po zmianach kadrowych w Zarządzie PGNiG  SA i ich tryb wskazują na prowadzenie przez pracodawcę polityki konfrontacyjnej i podważają zaufanie partnera społecznego do innych planowanych zmian tak w obszarze dystrybucji, obrotu gazem i sektorów poszukiwań i zaplecza w tym realizowanych inicjatyw i projektów konsolidacyjnych.